Powered By Blogger
Showing posts with label Poems. Show all posts
Showing posts with label Poems. Show all posts

Friday, July 4, 2008

Homage


by Mr. Money in the Bank


You were a mentor

Our teacher

Passing us the necessary lore,

Enthusiastic leader



You were the epitome,

From our never ending struggle

In our office which served as our home,

And a barrack from this raging battle


You were a figure

Chiseled with wit and skill

Without vice and leisure

With your precious and loving Chill



Now that you’re ‘out of the pigeon hole’,

Your presence is still felt

As a major character in our role

To strikes the students enemy with a belt
We will see each other again,


In our battlefieldWielding a pen,

And principle, as our invulnerable shield…

Published in banaag literary journal 2007, Black Tsokolate

Kalyo

ni Kyle atbpa.


Ang taong bulag, sa sarili’y bukal,
Mistulang tuod, kahoy na inaanay
Niloob ay balawis at masukal
Siya’y bumangon man, sadya paring bangkay

Abang ina’y nagdusa at nilugso
Ang kaliluha’y sumukob at namuno,
Tinanikala’t sa paa’y pinayukod
Ng mga mananakop at ganid ay buod

Kaya ikaw ay magmulat at tumindig,
‘di kaila’y sapat, matanto’t tumindig
Magliksi ka at pagtuwang ay makintal
‘pagkat ‘tong mandirigma ma’y napapagal

Aantayin pa bang buhay ay makitil?
Ihasik man sa lupang tigang ang butyl
Dumampi man ay nanatiling kutad
‘di nalasap ang kalayaang hinahangad

Panaghoy ng lupa at ngitngit ng bulkan
Ang dusting alipin at karalitaan
Hindi na mapapaknit ang mga hinagpis
Kapilas ang hilahil ng anak-pawis

Araw di’y sisikat sa bayan kong sawi,
Ngunit kamadhilakahan ay sa tangi
‘di nararapat sa sukab at palalo
Madili-dili ka ng ‘di mangimbulo

(para sa nyutral, manhid at walang pakialam)
-Published in banaag literay journal 2004

Hibik

ni kyle atbpa.

Sa pusong bitak damdami’y bumubugso,
Dala’ng madlang sakit at paninibugho,
Nalungayngay ang langit, tila susuko
Sa pasakit,’tong pag-ibig na tumimo.

Itong bangkang liyag, sa alon ay tangay
At sa pusod nito’y iwinawagayway.
Kuko’y kay bangis, mandaragit ng dagat!
Pumunit sa dibdib at hapdi’y kumagat!

O! Ngayon sa aking kalagayan,
Sa pagkahandusay sa kapaghatian.
Naghuhumiyaw hibla ng aking laman,
Sa’king dinatnang kirot at kahapisan.

Sa pluma ay nunukal ang luhang dugo,
At tinta ng pagdurusa ay tutulo.
Sisipsipin ng lupa ang kamalayan,
Ang buhay ay uusbong sa kamatayan.

Ngunit kalian ma’y ‘wag magpaimbabaw,
Pagtatapat tunay na nakatitighaw,
Sa pagkagapos ay nagsisilbing laya
At ‘wag basta irog ay ipaubaya.

Kung araw ma’y lamunin ng karagatan,
Hapon ma’y pumanaw tungong kadiliman
Ay paalala nitong anaki’y pantas
Tunay na pag-ibig ay ‘di magwawakas.

(para kay chillmark at sa maka-karelate)

-Published in banaag literay journal 2004